د – آغاز تهاجم عراق
با
تباني و پشتيباني بيش از چهل كشور
جهان و در راس آنها آمريكا و كشور
هاي غربي ، تهاجم نظامي به ايران
،به پيش قراولي عراق آغاز شد.
روز 31 شهریور 1359 ،نیروی زمینی
ارتش عراق با حداکثر امکانات
وتجهیزات ،با پشتیبانی گسترده آتش
تو پخانه وپشتیبانی نیروی هوایی ،
پایگاه های نظامی ،فرودگاه هاو
باند های پرواز کشور را بمباران
کرد و یورش خود را آغاز کرد. و
از محورهای مختلف به سرزمین
جمهوری اسلامی ایران هجوم آورد
وسه جبهه را در مقابل کشورمان
گشود :
جبهه شمالی :اشنویه تا نوسود///
جبهه میانی :نوسود تا
دهلران///جبهه جنوبی :دهلران تا
خرمشهر
در این میان ،ارزشمند ترین منطقه
مورد هجوم ،که تصرف آن به عنوان
هدف اصلی عراق محسوب می شد – دشت
خوزستان بود وتلاش اصلی خود را در
جبهه جنوب با هدف تصرف خوزستان
قرارداد . واز سه محور زیر به
خوزستان هجوم آوردند .الف –محور
شوش ،دزفول/// ب- محور سوسنگرد،
اهواز/// ج- محور خرمشهر ،آ بادان
وضعيت قوای نظامی ایران
وعراق درآ ستانه جنگ
یگان ها ونیروها ی ارتش عراق
عمدتا با آموزش ها وتمرین های
متوالی وفشرده وبابر خورداری از
تجهیزات وامکانات فراوان وپیشرفته
،از لحاظ مادی دارای توان رزمی
بالایی بودند .در مقابل ،جمهوری
اسلامی ایران ،که مدت کمی از
استقرار آن می گذشت ،علاوه بر
بحران های عمده سیاسی ،اجتماعی
واقتصادی ،با تحرکات نظامی گروه
ها وعناصر ضد انقلاب در مناطقی
همچون کردستان ،خوزستان وگنبد
مواجه بود .
بر این اساس و به رغم آگاهی از
احتمال تهاجم عراق ،کسب آمادگی
لازم برای مقابله با ان میسر نشد
. ارتش در حال گذر از مرحله
گذشته به مر حله جدید بود. .نهاد
تازه تاسیس سپاه پاسداران نیز که
با ضد انقلاب داخلی درگیر بود
فرصت کافی برای مقابله با یک ارتش
منظم را نداشت . علی رغم این
وضعیت ،بحول و قوه الهی نیروهای
مردمی با اتکال به خداوند ،
مقاومتهای دلیرانه ای ازخود بجای
گذاشتند که شرح آن در ادامه همین
متن خواهد آمد.
